FANDOM


Stub-icon.png Ta strona to zalążek artykułu. Jeśli możesz, rozbuduj go.
Eleanor H. Porter
EleanorH.Porter
Prawdziwe nazwisko Eleanor Emily Hodgeman Porter
Pseudonimy
Dane personalne • ur. 19 grudnia 1868, Littleton, New Hampshire, USA
• zm. 21 maja 1920, Cambridge, Massachusetts, USA
Pochodzenie Flag of the United States Stany Zjednoczone
Wykształcenie
Profesje pisarka
Najważniejsze projekty Pollyanna (1913)
Nagrody
Członkowie rodziny

Eleanor Hodgeman Porter (z domu Eleanor Emily Hodgman; ur. 19 grudnia 1868 w Littleton, New Hampshire, USA; zm. 21 maja 1920 w Cambridge, Massachusetts, USA) – amerykańska prozaiczka, autorka opowiadań i powieści, z czego większość (ale nie wszystkie) przeznaczona była dla dzieci i młodzieży. Z wykształcenia muzyk.

Twórczość

Opowiadania

  • A Delayed Heritage
  • A Four-Footed Faith and a Two
  • A Matter of System
  • A Mushroom of Collingsville
  • A Patron of Art
  • Angelus
  • Crumbs
  • Millionaire Mike's Thanksgiving
  • That Angel Boy
  • The Apple of Her Eye
  • The Daltons and the Legacy
  • The Elephant's Board and Keep
  • The Folly of Wisdom
  • The Glory and the Sacrifice
  • The Indivisible Five
  • The Lady in Black
  • The Letter
  • The Saving of Dad
  • When Mother Fell Ill
  • When Polly Ann Played Santa Claus
  • Women in Black

Powieści

  • 1907: Cross Currents
  • 1908: The Turn of the Tide
  • 1911: The Story of Marco
  • 1911: Panna Billy
  • 1912: Miss Billy's Decision
  • 1913: The Sunbridge Girls at Six Star Ranch
  • 1913: Pollyanna
  • 1914: Miss Billy Married
  • 1915: Pollyanna dorasta
  • 1916: Just David
  • 1917: he Road to Understanding
  • 1918: Oh, Money! Money!
  • 1919: The Tangled Threads
  • 1919: Dawn
  • 1920: Mary Marie

Cytaty

Uwaga! Dzieła Eleanor H. Porter należą do domeny publicznej. Wolno cytować i rozpowszechniać cytaty z utworów tej autorki (jak i całe teksty) w oryginale lub w tłumaczeniu, co do którego również wygasły autorskie prawa majątkowe.

  • Aby stworzyć ognisko domowe, potrzebna jest ręka lub serce kobiety, albo obecność dziecka.
  • Oddychać będę, robiąc to wszystko, co ciocia wymieniła przed chwilą. Ciocia też oddycha, gdy śpi! Ale to nie jest — życie! Robić to, co jest przyjemne, biegać po polach, czytać (oczywiście nie na głos), wdrapywać się na wzgórza, rozmawiać w ogrodzie z Tomaszem i Nansy, oglądać domy i ludzi na tych dużych ulicach, które widziałam wczoraj — oto co ja nazywam „żyć“.
  • W każdej smutnej chwili, a takich było wiele w jej życiu, znajdywała zawsze wespół z ojcem coś, z czego się można było cieszyć. A gdy się wyszukiwało coś przyjemnego, zapominało się wówczas o nieprzyjemnem. Powoli weszła ta „gra“ w przyzwyczajenie i Pollyanna w każdej przykrej sytuacji, prawie nie szukając, odnajdywała dodatnie strony.