FANDOM


Stub-icon.png Ta strona to zalążek artykułu. Jeśli możesz, rozbuduj go.
Ta strona może zdradzać zakończenie utworu lub inne istotne szczegóły jego treści.
Czytasz na własną odpowiedzialność!


Pollyanna Whitter
Prawdziwe nazwisko Pollyanna Whitter
Pseudonimy
Dane personalne
Pochodzenie Flag of the United States Stany Zjednoczone
Wykształcenie
Profesje Pollyanna – uczennica
Pollyanna dorasta – uczennica, gospodyni kwatery
Członkowie rodziny • (†) Jennie Whitter (matka)
• (†) John Whitter (ojciec)
• (†) rodzeństwo
Polly Haringtton (ciotka)
• (†) Anna z domu Haringtton (ciotka)
• (†) wuj
• (†) Tom Chilton (wuj)
Występowanie PollyannaPollyanna dorasta

Pollyanna Whitter – postać fikcyjna, tytułowa bohaterka powieści Pollyanna i Pollyanna dorasta.

Charakterystyka postaci w powieści Pollyanna

  • wiek: 11 lat
  • zajęcia: uczennica, gospodyni kwatery
  • rodzice: Jennie Whitter (z domu Haringtton; matka; nie żyje), John Whitter (ojciec; nie żyje)
  • rodzeństwo: nie żyje
  • dalsza rodzina: Polly Haringtton (ciotka), Anna z domu Haringtton (ciotka; nie żyje), wuj (nie żyje), Tom Chilton (wuj)
  • przyjaźnie: Nancy, John Pendlenton, pani Snow, Jimmy Bean
  • wygląd zewnętrzny: jasne włosy, piegowata buzia
  • cechy charakteru: pogodna, stara się być optymistką i przeważnie udaje jej się odnaleźć pozytywny aspekt każdej sytuacji
  • ciekawostki: 1. jej imię powstało z połączenia imion sióstr jej matki; 2. do ciotki, do Beldingsville, przybywa 25 czerwca o godzinie 16.00
  • adres zamieszkania: 1. małe miasteczko na zachodzie Stanów Zjednoczonych; 2. dwór Harrington, Beldingsville, Vermont, USA
  • posiadane zwierzęta: Puszek (kot), Łatka (pies)
  • uwagi: Pollyanna została potrącona przez samochód, czego skutkiem był paraliż kończyn dolnych; dr Mead nie dawał szans na to, że dziewczynka będzie jeszcze chodzić, jednak dr Chilton miał nadzieję, że Pollyannie pomoże jego znajomy; po prawie 10-miesięcznym leczeniu dziewczynka zaczęła się samodzielnie poruszać

Cytaty

Uwaga! Dzieła Eleanor H. Porter należą do domeny publicznej. Wolno cytować i rozpowszechniać cytaty z utworów tej autorki (jak i całe teksty) w oryginale lub w tłumaczeniu, co do którego również wygasły autorskie prawa majątkowe.

  • Dużo, proszę pana, nie umiem, ale panie z dobroczynności mówiły, że jestem zdolną i rozsądną dziewczynką. A mówiły tak, nie wiedząc, że to słyszałam.Pollyanna o sobie
  • Jesteś bardzo podobna do twej matki, panienko! Znałem ją, gdy była małą dziewczynką, może mniejszą jeszcze od ciebie! – Stary Tom o Pollyannie
  • – Lecz ze wszystkich tych kryształków, wytwarzających słoneczne widma, najpiękniejszym i najlepszym jesteś ty, Pollyanno!
    — Ależ ze mnie nie promienieją tęczowe blaski, gdy na mnie padnie światło słoneczne! — zaprotestowała żywo dziewczynka, pojmując dosłownie powiedzenie chorego.
    — Myślisz, że nie? — zapytał z uśmiechem, a Pollyanna, spojrzawszy teraz na twarz chorego, zobaczyła ze zdziwieniem, że oczy miał pełne łez.
    — Na pewno nie, proszę pana — odpowiedziała poważnie, a po chwili dodała smutnie:
    — Zdaje mi się, że promienie słońca, gdy padają na mnie, wywołują tylko piegi — nic więcej!
    – rozmowa Johna i Pollyanny
  • Początkowo Eugenja [Jennie] pisywała od czasu do czasu kilka słów. Swoją ostatnią córeczkę nazwała Pollyanną, zbiorowem imieniem dwóch sióstr — Polly i Anny, która już nie żyła.
  • (…) ta dziewczynka jest doskonałem lekarstwem. (…) Wielu z moich pacjentów zna ją i wszyscy odzywają się o niej jak najlepiej. (…) Słyszałem (…), że jest ona uosobieniem stałego i niewygasłego zadowolenia w stosunku do wszystkiego, co się dzieje i co się ma dziać. Powtarzano mi szereg prowadzonych z nią rozmów i, o ile z nich mogę wnioskować, hasłem jej we wszystkich okolicznościach życia jest „być zawsze zadowoloną“. – Tom Chilton o Pollyannie
  • W każdej smutnej chwili, a takich było wiele w jej życiu, znajdywała zawsze wespół z ojcem coś, z czego się można było cieszyć. A gdy się wyszukiwało coś przyjemnego, zapominało się wówczas o nieprzyjemnem. Powoli weszła ta „gra“ w przyzwyczajenie i Pollyanna w każdej przykrej sytuacji, prawie nie szukając, odnajdywała dodatnie strony.

Osoby, którym pomogła Pollyanna

  • Nancy – Polyanna pomogła jej polubić swoje imię oraz poniedziałkowe poranki
  • Stary Tom – Polyanna pomogła mu znaleźć dobrą stronę tego, że wskutek starości i zwyrodnień nie może się dobrze wyprostować
  • John Pendlenton – Pollyanna pomogła mu, gdy ten leżał na odludziu ze złamaną nogą; potem pocieszała go, a w końcu położyła kres jego samotności
  • Jimmy Bean – Pollyanna pomogła mu znaleźć dom
  • Tom Chilton – choroba Pollyanny skłoniła Polly Harrington do odnowienia kontaktów z doktorem Chiltonem; w ten sposób odnowił się ich związek
  • pastor Ford – poprzez rozmowę z Pollyanną pastor przypomniał sobie, jak ważna w życiu chrześcijanina jest radość; kazanie pastora było wyśmienite, a wierni zostali nim pokrzepieni
  • pani Snow – dzięki Pollyannie zaczęła cieszyć się małymi rzeczami; odnalazła też cel w życiu
  • Milly Snow – była udręczona opieką nad zgorzkniałą, wiecznie narzekającą matką; kiedy jednak pani Snow odzyskała radość życia, jej córka – Milly – też znalazła wiele powodów do radości
  • pani Benton i pani Tarbell – znalazły powody, by znów się czymś cieszyć
  • pani Payson – dzięki Pollyannie postanowiła nie porzucać męża i dzieci
  • Polly Haringtton – pod wpływem siostrzenicy stopniowo zaczęła odzyskiwać zalety urody i charakteru; odzyskała także miłość i związała się z doktorem Chiltonem
  • wielu innych mieszkańców Beldingsville

Charakterystyka postaci w powieści Pollyanna dorasta